Showing posts with label self. Show all posts
Showing posts with label self. Show all posts

Monday, February 5, 2024

பெண் படைப்பாளுமை விருது - தமுஎசக


 

பெண் படைப்பாளுமை : புதியமாதவி

     மும்பை தாராவியில் தன் அசல் முகங்களை இழந்து ஒடுக்கப்பட்டுக் கிடக்கும் ஏழை உழைப்பாளிகளின் பாழ்வெளி வாழ்க்கையே  எழுத்தாளர்

புதியமாதவியின் பாடுபொருள். கவிதை என்றாலும் கதைகளாயினும் அவருடைய சொற்கள் ஒடுக்கப்பட்டுக்கிடப்போரின் உளவியலையே பேசுகின்றன.

     பத்தமடையில் குளிர்ந்தோடும் பரணியாற்றுப் பரப்பிலிருந்து மூன்று தலைமுறைகளுக்கு முன்பாகக் கிளம்பி அலைகுடியாக இடம்பெயர்ந்து வாழும் குடும்பம் எழுத்தாளருடையது.

     கவிதை கதை கட்டுரை எனக் காத்திரமான பங்களிப்பினை இலக்கியத்திற்கு செய்திருக்கிறார் இவர். சூரியப்பயணம் துவங்கி அவள்களின் நாட்குறிப்புகள் வரையிலும் எழுத்தில் இறுதிச் செய்யப்பட்டிருக்கும் இவருடைய கவிதைச் சொற்கள் முற்றிலும் தனித்தன்மையிலானவை.

     புத்தாயிரத்தில் கவிதாயினிகள் பெண் உடலின் தனித்தப் பாடுகளைப் பாடினர். அவை யாவும் மத்தியதரவர்க்கத்தினரின் அன்றாடங்களில் முகிழ்க்கும் உளச்சிக்கல்கள் எனும் விமர்சனமுண்டு. புதியமாதவியின் கவிதை உலகம் முற்றிலும் வேறானது. உழுகுடிப்பெண், தான் வேலை பார்க்கும் வயலில் பிரசவ வலியில் துடித்து வரப்பில் பிள்ளைப்பேறு அடைகிறாள். எல்லாம் நிமிடங்களில் கரைந்துவிடுகிறது. பிறகு வயலிலேயே மீதிப்பொழுதையும் உழைத்துக் கழிக்கிறாள். மதப்பயங்கரம் தன்னை மூர்க்கமாக வெளிப்படுத்தும் மும்பையில் இருந்து கொண்டு ஹேராம் எனும் சொற்சேர்க்கையின் அரசியலைப் பேச முடிகிறது இவரால்.

     இவருடைய கட்டுரைகளில் உலகமயம் சிதைத்த பெண்களின் இருப்பை, இன்மையைக் கூர்மையாக வெளிப்படுத்துகின்றன. சாதி மறுப்பு சாதொயொழிப்பிற்கான உரையாடல்களை முன்வைக்கும் புதியமாதவியின் கட்டுரைகள் தனித்தன்மையிலானவை. இவருடைய சிறுகதைகளும்  நாவல்களும் காலத்தைப் பாடும் கலைப்படைப்புகளாகின்றன. ரசூலின் மனைவியாகிய நானும், பச்சைக்குதிரையும் தேர்ந்தக் கலைப்படைப்புகள். கவிதை, சிறுகதை, நாவல், பெண்ணிய நுண் அரசியல்ல்ல்ல்ல் கட்டுரைகள், இலக்கிய விமர்சனம், மொழி பெயர்ப்புகள் என பன்முகம் கொண்ட படைப்பாளி, சமரசமின்றி தன் கருத்துகளை முன் வைக்கும் எழுத்தாளர் புதியமாதவி.

      நன்றி தமுஎசக.





தமிழ் நாடு முற்போக்கு எழுத்தாளர் கலைஞர்கள் சங்கம்,

கலை இலக்கிய விருதுகள் 2022 ஆய்வு.

நாள் 07-01-2024 சென்னை. 

மேலாண்மை பொன்னுசாமி நினைவு விருது 2022.

பெண் படைப்பாளுமை : புதியமாதவி.

.

Monday, January 3, 2022

மின்சாரவண்டிகள் .. நினைவுகளின் தடத்தில் ..

 


மின்சார வண்டிகள் - சிறுகதைகள் - புதிய மாதவி -

ஒரு பார்வை - பொன். குமார்

கதை சொல்லும் மரபு காலம் காலமாய்த் தொடரும் ஒன்று.
வாய்மொழிக் கதையாய்த் தொடங்கி இன்று எழுத்தாய்
பதிவு செய்யப்பட்டு வருகிறது. இதில் சிறுகதையே பிரசித்தம்.
இலக்கியத் துறையில் காலடி பதித்த எவரும் சிறுகதை
முயற்சியில் ஈடுபடவே முயல்வர். அவ்வகையில் வந்திருந்தும்
தொகுப்பு 'மின்சார வண்டிகள்'. இதன் ஆசிரியர் புதிய மாதவி.
'ஹே ராம்' என்னும் புதுக்கவிதைத் தொகுதி மூலம்
அறியப்பட்டவரின் இலக்கியத்தில் இரண்டாம் பிரவேசம் இது.
இத்தொகுப்பில் பதினைந்து சிறுகதைகளும் ஒரு குறுநாவலும்
உள்ளன. குறு நாவலின் தலைப்பே
' மின்சார வண்டிகள்'. அதுவே தொகுப்பின் தலைப்பும் ஆயிற்று.
'ஆண்டாளும் ஆத்தங்கரைச் சாமியும்' என்பதே முதல் சிறுகதை.
மேலோட்டமாக ஆத்தங்கரை சாமி
குறித்து பேசினாலும் மறைமுகமாக தவித்தியருக்கான
ஒரு குரல் மெல்ல ஒலிக்கிறது. மிக நயமாக
இப்பிரச்சினையை முன் வைக்கிறார்.
கதையை ஆண்டாளின் காதலோடு சொல்லிச் சென்று முடிவில்
' ஆண்டாளின் சந்நிதிக்குப் போகும்போது
ஆத்தங்கரைச் சாமியும் நினைவுக்கு வந்தது
ஒற்றைக்காலுடன்... வெறியுடன்... பலி தீர்க்கும் வெறியுடன் -
என் கர்ப்பகிரகத்தில்" என நிறுத்தி
வாசக சிந்தனைக்கு வழியேற்படுத்தி உள்ளார்.
' பிச்சிப்பூ ' ஒரு கூட்டுக் குடும்பத்தில் சிக்கிச் சுழலும்
ஒரு பெண் பற்றிய கதை. ஆயினும் ஓர் ஆண் வாயிலாக
இக்கதை சொல்லப்பட்டுள்ளது. அவனுக்கு அவள் மேல்
காதலைத் தாண்டிய ஒரு ப்ரியம்.
அவளோடு தன் மனைவியை ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பதே
முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. அவளை முதன்மைப்படுத்துகிறது.
இறுதியாக'
பிச்சிப் பூவை வரையலாம். நிறைய எழுதலாம்.
படம் பிடிக்கலாம். பிச்சிப்பூவின் வாசனையை?
என வினவியிருப்பது. "ரோஜாப்பூவை நாரில் கட்டலாம் -வாசத்தை?" என்னும்
நிர்மலா சுரேஷின் கவிதையை நினைவூட்டியது.
மக்களிடம் மாட்டிக் கொண்டு பிள்ளையார் பேசுவதான கதை
'கணப்பதி பப்பா. மோரியாஸ்.' பிள்ளையார் ஊர்வலத்தை
மக்கள் எதிர்த்து வருன்றனர். இதில் பிள்ளையாரே
எதிர்ப்பதாக காட்டியுள்ளார்.
சோகமெனினும் சிரிப்பே முன்னிற்கிறது.
பாலியல் வன்முறை மிகக் கொடுமையானது.
இதற்கு எதிராக பெண் அமைப்புகள் போராடி வருகின்றன.
ஆனால் ஒரு தந்தையே அவர் மகளை உடலுறவு கொள்வது
மிருகத்தனத்தை விட மோசமானது.
இக்கதையின் தலைப்பு 'கவுரியின் எதிர்காலம்?'.
கருக்கலைப்பே செய்யாத ஒரு பெண் மருத்துவர்
இளம் பெண்ணின் பரிதாப நிலைகண்டு
கருவைக் கலைக்க முன்வருவது குறிப்பிடப்பட வேண்டியதாகும்."
அவளை இந்த நிலைக்கு ஆளாக்கிய அவளது
அப்பனுக்கு 2004 செப்டம்பர் 10ல்
மும்பை ஹைகோர்ட்டில் நீதிபதி ஆயுள் தண்டனை
என்று தீர்ப்பு வழங்கினார்" என்றெழுதி இது உண்மைச் சம்பவம் என்று உறுதிப்படுத்துகிறார். இது எடுத்துக் காட்டிய நோக்கம் இவ்வாறு
நிகழக்கூடாது என்பதே.
இதே போன்று 'செய்தி' யை அடிப்படையாக வைத்து எழுதப்பட்ட
மற்றொன்று 'செய்தி ஒன்று கதையானது'. இத்தொகுப்பில் ஒரு
முக்கிய கதை இது. பாகிஸ்தான் அதிபர் முஷரப் வருகையையொட்டி எழுதப்பட்டது. முஷரப்பை வளர்த்த தாயின் பிள்ளைகள் அனைவரும் இந்திய நாட்டிற்காக போரில் மரணமடைந்தவர்கள்
என காட்டி முஷரப்பை மனமுடையச் செய்துள்ளார்.
பழையதைப் போற்றி பாதுகாக்க வேண்டும்
என அறிவறுத்தியது 'பழையன கழிதலும் புதியன
புகுதலும்' . இப்பழமொழியை உணர்த்தும் விதமாய்
அழகாய் கதையாக்கியுள்ளார்.
எந்தப் பெண்ணுக்காக மகன் குதிலையும் கும்பாவையும்
வெளியேற்றினானோ அவளே வீட்டுக்கு விலைக்கு
வாங்கி வருவது வேடிக்கை. வியப்பு. குதில், கும்பா கிராமங்களில்
காணப்படுவது.
அரசியல்வாதிகளின் முகத்திரையை கிழித்தது
' கூட்டணி' . தலைவனுக்காக உயிரை விடும் தொண்டர்களுக்கு பாடம்.
'கிழவி' யின் பரிதாப நிலை மனத்தை கனத்திடச்செய்கிறது.
விலைமகள் என வெறுக்கப்பட்ட பெண் ஒரு '
பிச்சைக்காரள்' க்கு உதவுவதான கதை ' தீபாவளி பரிசு'.
ஆனால் வெறுத்தவள் உதவவில்லை. இருவரில்
எவர் உயர்ந்தவள் என எடை போடச் செய்கிறது.
பொங்கல் என்பது கிராமங்களில் மிகவும்
விமரிசையாக கொண்டாடப்பட்ட பண்டிகை. இன்று கிராமங்கள் அருகி வருவதோடு இப்பண்டிகையும் மறைந்தே வருகிறது. இன்று பழைய பண்பாடு
இல்லை. நவீனப்படுத்தப்பட்டு விட்டது. '
பொங்கலைத் தேடி' என்னும் இச்சிறுகதை கதையின்
நாயகன் போலவே வாசகரையும் ஏமாற்றமடையச் செய்கிறது.
ஏக்கம் கொள்ள வைக்கிறது.
'சிஸ்டர் 'சிந்தனைக்குரியவள். சிஸ்டர் எனபவள் எல்லாம் மறந்து ,
துறந்து மக்களுக்கு தொண்டு செய்ய வேண்டியவன்
பிறர் துயரைத் துடைப்பவன். அவளுக்குள்ளும் துயருண்டு
என உணர்த்தியது.
இதுவொரு நல்ல கதை.
இன்னொரு நல்ல கதை ' தாராவியில் ஒரு தாய்'.
குழந்தையைப் பெற்று விட்டு இறந்து போகிறாள் ஓர் இந்துத் தாய்.
பசியில் அழும் அக்குழந்தைக்கு தன் குழந்தையோடு
பாலூட்டுகிறாள் ஒரு முஸ்லிம் தாய். இது சமத்துவம்
ஊட்டுகிறது மதக்கலவரங்கள்
தொடாத்த போதும் இவ்வாறான நிகழ்வுகள், நெகிழ்வுகள்.
இந்தியா ஒன்றானாலும் கர்நாடகத்தில்
தொடங்கும் காவேரி தமிழகத்திற்கு வர தடை.
இதனால் தண்ணீர் பற்றாக்குறை. இது மும்பையில்
வாழும் தமிழனை எவ்வாறு பாதித்துள்ளது என்பதே '
பாசுவின் தவம்'. தண்ணீர் விரயம் செய்யப்படுவதை
பாசு விரும்பவில்லை. மும்பையில் வாழ்ந்தாலும்
தமிழ்நாடு குறித்த அக்கறையுடன் எழுதப்பட்டுள்ளது.
இத்தொகுப்பின் பதினைந்தாம் சிறுகதை
'என்னைப் பெத்த அம்மா...ஆ..'. மற்றவற்றிலிருந்து மாறுபட்டது.
இயல்பானது. கிராம பின்புலத்தில்
எழுதப்பட்டது. இறக்கும் தருவாயில் இருக்கும்
ஒரு மூதாட்டியின் மரணத்தை எதிர்நோக்கி
எழும் உரையாடல்கள் அசலானவை. நல்ல காட்சிப் பதிவு.
இறுதியான 'மின்சார வண்டிகள்' குறுநாவல் எனினும்
பதின்மூன்று அத்தியாயங்கள். மும்பையில் குடியேறும்
ஒரு தமிழ்க் குடும்பத்தின் கதை. மும்மைச் சூழலில்
எவ்வாறு சீரழிகிறது என விவரிக்கிறது.'மின்சார வண்டிகள்'
ஒரு குறியீடு. மின்சார வண்டிகள் வருவதை போவதைப் போல
ஒரு குடும்பம் வருவதும் பிறிதொன்று போவதுமாக
குறுநாவல் முடிக்கப் பட்டுள்ளது. அன்னம் தவிர மணியக்கா.
மீனா மேடம் ஆகியோரை சறுக்கலாகவே சித்தரித்துள்ளார்.
ஒரு குறுநாவலுக்குள் பல சிறு கதைகள் உள்ளடங்கியுள்ளன.
கதையைத் தொய்வின்றி கொண்டு சென்றுள்ளார்.
கதாபாத்திரங்களையும்
அருமையாக
சித்தரித்துள்ளார்.
எவரும் மிகையல்ல. சிறுகதையை விட குறுநாவல்
முன்னணியில் உள்ளது. ' புதிய மாதவி' க்கு
நன்கு கைவரப் பெற்றுள்ளது. மும்பை வாழ் தமிழ் மக்களின்
சூழ்நிலையைத் தத்ரூபமாக விவரித்துள்ளார்.
காட்சி விவரிப்புகளும் கச்சிதம். உரையாடல்களும்
உறுத்தவில்லை. ஆனால் கதையில் இன்னும் அழுத்தம் தேவையோ
என்று உணரச் செய்கிறது.
'மின்சார வண்டிகள்' என்னும் இத்தொகுப்பில்
ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு தளத்தில் இயங்குகிறது.
ஒன்றையொன்று நினைவுக்கூரவில்லை. தலித்
விடுதலை, பண்பாடு மீட்டல், பழமை போற்றுதல், மக்கள் மேம்பாடு என முற்போக்கான கருப்பொருள்களிலேயே கதைகள் அமைந்துள்ளன.
சில நிஜங்களாய் நெஞ்சை உரசுகின்றன. எழுத்து நடை
மக்கள் மொழியிலேயே உள்ளது. மும்பையின் வேக வளர்ச்சியில்
தன்னை கரைய விடாமல் இலக்கியம்
செய்து வருவது பாராட்டிற்குரியது. மும்பையில் வாழ்வதால் நல்லி, மாலா, சாய் போன்ற மும்பயில் புழங்கும் சொற்களைத் தவிர்க்க முடியவில்லை
என்கிறார் புதிய மாதவி. முயன்றிருந்தால் தவிர்த்திருக்க முடியும். 'மின்சார வண்டிகள் " மூலம் மும்பை வாழ் தமிழ் மக்களின் நிலையை எடுத்துக் காட்டியதோடு தன்னையும் சிறுகதை உலகில் நிலைநிறுத்த முயற்சிச் செய்துள்ளார். தொடர்ந்து' மின்சார
வண்டிகள் 'இயங்க
வாழ்த்துக்கள்
.

புதிய மாதவியின் மின்சார வண்டிகள்'
மக்களை முன்னேறவே செய்கின்றது.
வாசிப்போரையும் மும்பைக்கு அழைத்துச் செல்கிறது.
வெளியீடு - மருதா

பிகு: என் முதல் சிறுகதை தொகுப்பு மின்சார வண்டிகள்.
புத்தகம் வெளியிட்ட மருதாவும் பதிப்புதுறையிலிருந்து
விருப்ப ஓய்வு பெற்றுவிட்டார்.
தற்போது இப்புத்தகம் என்னிடமில்லை!
பொன்.குமாரின் மீள்பதிவுக்கு நன்றியுடன்..

Wednesday, April 21, 2021

நீர்வளரி....மூச்சுத்திணறுதே




 மூச்சு முட்டுது நைனா..

 நீர்வளரியில் மூழ்கி எந்திருக்க முடியல

 மொழிப்பொருள் தெய்வமே.. 

கருணைக்காட்டு.. 

எப்படியும் என்னைக் காப்பாத்திடு.. 


தமிழ்லல எழுதியிருக்காருய்யா,, 

ஒவ்வொரு வரியும் புரியுதுய்யா. 

ஆனா மொத்தமா சேர்த்து வாசிச்சா 

தலை சுத்திக்கிட்டு யாரோ தண்ணிக்குள்ள வச்சு

 அமுக்குறமாதிரி மூச்சை முட்டுது நைனா,, நீர்வளரி நாவல்.. 

கோணங்கி எழுதியது. 780 பக்கமெல்லாம் 

பயமுறுத்தலை நைனா. இத மாதிரி இரண்டு மடங்கு

 பெரிசெல்லாம் வாசிச்சிருக்கோமில்ல, 

அத்த விடு நைனா, வாசிக்கிறவனை தலைமயிரைப் பிய்ச்சுக்கிட்டு உட்காரவைக்கறதெல்லாம் 

ரொம்ப பயம்ம்ம்மா இருக்கு நைனா. 

இப்போ இந்த 780 பக்கத்துக்கும் 

உங்களையோ அல்லது நீர்வளரியில் 

முங்கி எந்திரிச்சவுங்களையோ 

உரை எழுதச் சொல்ல முடியுமா என்ன?!! 

ஒருவேளைநீர்வளரி எங்கள மாதிரி வாசகர்களுக்காக

 எழுதப்பட்டதல்ல என்று சொல்லலாம்,!

 "என் எழுத்துகளைப் புரிந்து கொள்ள ஒருவன் பிறப்பான்" 

என்று சொன்ன பிரபலமான எழுத்தாளர்களையும்

 வாசித்துவிட்டோம்.. 

இது என்ன நைனா.. நீர்வளரி கண்ணாமூச்சிக் காட்டுது! 

பிட்டு பிட்டா புரியுது. ஆனா சேர்த்து ஒன்னா வாசிக்கும்போது 

மூச்சு முட்டுது. 

15 நாளா நீர்வளரியோட முங்கி எந்திரிச்சி 

நீஞ்சி .. பெரிய யுத்தம் நடக்கு. 

ஏன் நைனா.. இப்படி எல்லாம் சோதனை நடத்தறீங்க? 


ஒவ்வொருகாதையும் அதன் களமும் காலமும்

 வால்காவிலிருந்து கங்கை சுட்டுகிறமாதிரி 

ஒரு பாயிரமாவது இருந்திருக்கலாம். 

பயணிக்க எளிதாக இருந்திருக்கும்! 

 "முதற்புல் கூட் முளைக்கவில்லை, முதல்மரம் எதுவும்

 படைக்கப்படவில்லை, செங்கல் எதுவும் பதிக்கப்படவில்லை, 

கட்டடம் எதுவும் அமைக்கப்படவில்லை, நிலமெல்லாம்

 கடலாக இருந்தது " முதல் கதையில் (பக் 86) "

"ஆழமான கடலிலே வளர்ந்து வந்தவை ஆணுமல்ல, 

பெண்ணுமல்ல,சர்வ நாசமிக்க சூறைக்காற்றுகள் அவை.

 சுமேர தீபிகாவில்கண்ணுக்குத்தெரியாத பல காற்றுகள் 

சுழன்று சுற்றி பறவைகளாக மாறிவ்டும். யார் பார்வைக்கும்

 தெரியாதபடி கூழாங்கற்கள் கீழே நழுவிஇறங்கி 

கொண்டிருக்கிறது சுமேரதீபிகா" (பக் 87) 

 இது இன்னும் நல்லாவே புரியுது நைனா. கவித்துமாகவும் இருக்கு. 

அப்படியேே வாசிச்சிட்டே வந்தப்போ துரைசாமி பேசற பின் நவீனத்துவ கவிதை சூப்பரா இருக்கு. 

"எனக்கும் சாயைகளுக்கும் சம்பந்தம் என்னவென்று சொல்லிமனக்கலக்கத்தை காக்கையில் இருட்டில் பூசி 

காட்சியற்ற இருப்பை அடைந்தேன். ஆயினும் காக்கையின்

 கரைவு ஒலி] எங்கிருந்தாலும் என்னைத் தொட்டது. சலூனில் மொட்டைஅடித்துக்கொண்டு தாடியை மழித்தாலும் ,

 காக்கையில் ஓட்டம்என் பிம்பத்தோடு சேர்ந்து பறக்கிறது. ....

.தீவாந்திர தண்டனைக்குப் பிறகு கால வித்தியாசத்துடன்

 சமகாலக் காக்கைகள் கூட்டமாகப்பறக்கின்றன. 

அதன் மோகத்திலிருந்து என்னால் தப்ப முடியவில்லை" 

ரொம்பவும் ரசித்த இடம் .. இந்த வரிகள். 

ஆனாா ரசனையுள்ள வரிகளும் புரிந்தப் புள்ளிகளும்

 விரவிக்கிடந்தாலும் ஏன் நைனா.

. இடியாப்பம் மாதிரி இருக்கு..! 

நானும் என்னவெல்லாமோ உத்திகளுடம்

 வாசித்தாகிவிட்டது! ம்கூம்... ரொம்ப மூச்சுமுட்டுது நைனா.. 

எங்கஊர்ல ஆக்சிஜன் சிலண்டர் வேற தட்டுப்பாடாகிவிட்டது.

 இப்படி மூச்சுத்திணற வைக்கலாமா நைனா..?!!

 நீர்வளரி... அப்படியே.. கொஞ்சம் கொஞ்சமா

என் வாசிப்பு நிலத்தை ஆட்கொள்ளமுடியாமல் 

அமுக்கி ஒரேயடியாக நீரடிக்குள்

 லெமுரிகாரிகையுடன் நானும் பயணிக்கிறேன்..! 

புத்தகத்திற்குள் உள்ளே மூழ்கும் வார்த்தைகள் 

 மொழிச் சுழல்களில் நகரும் புயல" இந்தக் கடலடி 

நீர் நூலகத்தில் எழுதியவர்கள் யாரேனும் ரகசியமாய்

 எழுதிக்கொண்டிருந்த மஞ்சள் நீர் விளக்கொளி

 மயங்கித் தோன்றும் இருளில் யாரோ நடந்து வருகிறார்கள். 

கடலுக்கு வெளியே மூழ்கும் நூலகம் அதன் நினைவை 

ஒவ்வொரு நாளும் அறியாமலேயே 

இன்னும் எழுதியபடியே.." (பக் 132/ 133) 

நீர்வளரியில் நான் கனவு காணுகிறேன்.. 

எல்லா கனவுகளும் புரிவதில்லை தானே.. நீ


நீர்வளரி நாவல் 

 எழுத்தாளர் கோணங்கி

 அடையாளம் வெளியீடு 2020. 

பக் 780. விலை.660/




Saturday, April 17, 2021

என் "இவளை" தொலைத்துவிட்டேன்.

 

இவள் எனக்கு இப்போது "யாரோவாக" தெரிகிறாள்!
நான் இவளை எப்போது தொலைத்தேன் என்று
நினைவில்லை. இவள் மதுரைப் பல்கலை கழகத்தில்
முதுகலை தமிழ் இலக்கியத்தில் தெ.பொ.மீ தங்க விருது
(GOLD MEDALIST) பெற்ற நாளில் எடுத்தப் புகைப்படம்
என்று புகைப்படக்குறிப்பு சொல்கிறது.
அதுவும் எனக்கு மறந்தே போய்விட்டது. !!

தமிழ் இலக்கியம் படித்த இவள்
ஏன் பன்னாட்டு வங்கி வேலைக்கு
கணக்கெழுதப்போனாள்?
தாவரவியல் படித்துவிட்டு வங்கி வேலைக்குப்
போக முடியும் என்றால் தமிழ்ப் படித்துவிட்டு மட்டும் வங்கி
வேலைக்குப் போக முடியாதா என்ன?
எல்லாமே என் வாழ்க்கையில் எதிர்கொண்ட
சவால்களும் அவற்றை நான் எதிர்கொண்ட
கதைகளுமாக இன்னும் எழுதப்படாமல்.. அப்படியே..

இந்தப் புகைப்படத்தில் இருப்பவளைத் தொலைத்து
விட்டதில் எனக்கு வருத்தமில்லை!.. ஆனால்
இந்த இவளின் அறிவும் துணிச்சலும் வாசிப்பும்
சேர்ந்தே தொலைத்துவிட்டதற்காக
வருத்தப்படுவதைத் தவிர
இனி.. என்ன செய்ய முடியும்!
(இவள் வாசிப்பின் இராட்சசி..
இவள் கைப்படாத தமிழ் ஆங்கில சமூகவியல்
புத்தகங்கள் மதுரைப் பல்கலை கழக நூலகத்தில்
இல்லை என்ற அளவுக்கு வாசித்து தீர்த்தவள் ... !)
இவள் இப்போது எனக்கு "யாரோ"வாக தெரிகிறாள்.

Monday, March 8, 2021

வம்பாயில (பம்பாயில) வாக்கப்பட்டு......

 

செந்தமிழ் நாடெனும் போதினிலே – இன்ப

தேன் வந்துப் பாயுது காதினிலே…’


வாஷிங்க் மிஷுனு, கொடுக்காக.

சிலிண்டர் கொடுக்காக

மின்சாரம் கொடுக்காக

கைபேசி கொடுக்காக

அதில பேசிட்டே இருங்கனு  wifi கொடுக்காக.

ரேஷன்ல அரிசி பருப்பு சீனி சர்க்கரை

எல்லாம் தான் கொடுக்காக.

கவலை இல்லாமல் அடுப்பை பத்தவைக்க

சிலிண்டரும் கொடுக்காக.

டாக்டர் செக்கப் செய்வாகளாமே.

ஆத்தாடி.. அப்போ டாக்டரு எழுதற

மருந்து மாத்திரையும் கொடுக்காமலா

இருப்பாக!

காலை நீட்டு வூட்ல இருந்துக்கிட்டு

சீர்யல் பாக்கறதுக்கு டிவியும்ல கொடுக்காக.

இதெல்லாம் காணாதுனுட்டு

கைச்செலவுக்கு ஆயிரம் ரெண்டாயிரம்னு

அள்ளிக்கொடுக்கப்போறகளே..


அடி ஆத்தா..

இந்த வெம்பாயில(பம்பாயில) வந்து 

வாக்கப்பட்டு

என்னத்தைக் கண்டேன்?

எதாச்சும் பஞ்சு மிட்டாய் கொடுக்கக் கூட

வக்கத்த ஊர்ல குடித்தனம் நட த்தி

வீணாப்போயிட்டேனே..   

என் மக்கா…

எதுக்குய்யா.. இங்க கிடந்து இந்தப்பாடு

படனும்..

காலு மேல காலுப்போட்டு நம்ம

ஊர்ல ராசா மாதிரி ராசாத்தி மாதிரி

இருக்கறதை விட்டுட்டு..

இது என்னய்யா.. பம்பாயி..

செந்தமிழ் நாடெனும் போதினிலே

இன்பத் தேன் வந்துப் பாயுது

பாயுது பாயுது பாயுதுடே…

 

.

 

Saturday, January 2, 2021

பெண்களில்லாத கிருஷ்ணனா??



 மார்கழித் திங்கள் மதி நிறைந்த நன்னாளில்

புல்லாங்குழலின் மவுனம் என்னைச் சுற்றி"
பெண்களை விலக்கிய கிருஷ்ணனை
கற்பனை செய்ய முடியவில்லை!
பளிங்குகற்களால் கட்டப்பட்டிருக்கிறது
சுவாமி நாராயணமந்திர். புஜ், குஜராத்.
பொதுமக்கள் தங்குவதற்கு வசதி. மிகவும் குறைந்த
வாடகையில் அனைத்து வசதிகளும். வாடகைக் கொடுக்கமுடியாத யாத்திரீகர்களும் தங்கிச் செல்லும் வசதி.
பளிங்குச்சிலைகள், தூண்கள்.. நுணுக்கமான வேலைப்பாடு.
இதை ரசித்துக்கொண்டே விடியலில் பாதங்களில்
சில்லென்று குளிர் ஏற பளிங்குகற்களின்
வசீகரத்தில் நுழைகிறேன்.
உள்ளே கிருஷ்ணன்.. அலங்காரத்தில் ஜொலிக்கிறான்.
ஒரு சில்வர் கம்பி போட்டு தடுத்துவைத்திருக்கிறார்கள்.
அதைத் தாண்டி மக்கள் அவனருகில் சென்று பார்க்கும் தூரம்.
நானும் அருகில் செல்கிறேன்.
ஒருவர் ஓடிவந்து பெண்கள் இந்தக் கம்பி வளையத்தைத்
தாண்டி உள்ளே வர அனுமதி இல்லை என்று சொல்கிறார்.
அப்போதுதான் கவனிக்கிறேன். கிருஷ்ணனின் கோபியர்
அனைவரும் கம்பி வளையத்தைத் தாண்ட முடியாமல்
தரையில் உட்கார்ந்து கண்களை மூடி அவனோடு
பேசிக்கொண்டு இருக்கிறார்கள்.
ஏனோ .. அதன் பின் அந்தப் பளிங்குகற்களின் அழகும் கம்பீரமும்
நீர்க்குமிழியைப் போல உடைந்துப் போகிறது.

அவனைத் திரும்பிப் பார்க்காமல் அங்கிருந்து
வெளியில் வருகிறேன்….
படிக்கட்டுகளில் இறங்கிவரும்போது
அவன் என் துப்பட்டாவைப் பிடித்து இழுக்கிறான்.
அவனும் நானும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து சிரித்துக்
கொள்கிறோம்.
பெண்களை விலக்கிய கிருஷ்ணனை
என்னால் கற்பனை செய்ய முடியவில்லை!...


கோவிலின் வெளியே சிவனின் சிலை.
அவன் தலையில் கங்கை பொங்கிப் பிரவகித்து கொட்டுகிறாள்.
அவன் கைகளிரண்டையும் உயரே தூக்கி ஆகாயத்தைப்
பார்த்து “ஓ”வென உரக்க குரல் கொடுக்கிறான்.
பூமியின் அதிர்வுகளை … என் பாதங்கள் உணர்கின்றன.
மார்கழித் திங்கள் மதி நிறைந்த நன்னாளில்
புல்லாங்குழலின் மவுனம்.. என்னைச் சுற்றி.
ஆண்டாளின் குரல்:
.குத்து விளக்கெரியக் கோட்டுக்கால் கட்டில் மேல்
மெத்தென்ற பஞ்ச சயனத்தின் மேலேறி
கொத்தலர் பூங்குழல் நப்பின்னை கொங்கை மேல்
வைத்துக் கிடந்த மலர்மார்பா! வாய் திறவாய்
மைத்தடங் கண்ணினாய்! நீயுன் மணாளனை
எத்தனை போதும் துயிலெழ ஒட்டாய்காண்
எத்தனை யேலும் பிரிவாற்ற கில்லாயால்
தத்துவமன்று தகவேலோர் எம்பாவாய்.

Tuesday, December 8, 2020

I STAND WITH FARMERS. .. but...

 

"I STAND WITH FARMERS .. என்று எழுதமுடியாமல்
தலை குனிந்து நிற்கிறேன்"
இப்போதும் அரிசி தான் எனக்கும்
என் குடும்பத்திற்கும் முக்கியமான உணவு
RICE ஏன் முளைவிடவில்லை?
விவசாயிகளின் போராட்டம் தலை நகரில் நடந்து
கொண்டிருக்கும் போது நானும் சங்கீதாவும் அரிசி
ஏன் முளைவிடவில்லை என்று அல்லாடிக்கொண்டிருந்தோம்.
சங்கீதா எனக்கு வீட்டு வேலையில் உதவியாக இருக்கும்
பெண். பூர்வீகம் கேரளா. ஓரளவு மலையாளம் பேசுவார்.
மும்பையில் பிறந்து வளர்ந்தவர்.
மும்பை மராட்டிய இளைஞரை காதல் திருமணம்
செய்து கொண்டவர். அன்பானவர். கடின உழைப்பாளி.
அவருக்கு 3 ஆம் வகுப்பு படிக்கும் மகன்.
அவனுக்கு ப்ராஜெக்ட் தானியங்களை சேகரித்து
முளைவிட வைத்து ஒவ்வொரு தானியமும்
எவ்வளவு நாட்கள் எடுத்துக்கொண்ட து
என்று காட்ட வேண்டுமாம்.

சங்கீதா தினமும் என்னிடம் ரைஸ் மட்டும்
இன்னும் வரவில்லை,, என்ன செய்யலாம்
என்று நச்சரித்தாள். நானும் என்னவோ
எனக்கு விவசாயம் ரொம்பவும் தெரிந்த மாதிரி டிப்ஸ் கொடுத்துக்கொண்டிருந்தேன்.
நேற்று தான் அரிசியின் கதை முடிச்சு அவிழ்ந்த து.
அழுவதா சிரிப்பதா!
மும்பை அரிசி முளைவிடாது.
பாலிஸ் செய்திருக்கிறார்கள்.
நீங்கள் ஊரிலிருந்து கொண்டுவந்திருக்கும்
அரிசி கொஞ்சம் தாருங்கள்
என்று கேட்டாள்…
அவள் இந்த ஒரு மாதமாக அரிசியைப் போட்டு
முளைவிடும் என்று காத்திருந்திருக்கிறாள்.
என்பதே அப்போது தான் எனக்கும் புரிந்தது.
நெல் தான் முளைவிடும்.
நெல்தான் விதை.. என்று புரிய வைப்பதற்குள்
போதும் போதுமென்றாகிவிட்ட து.
தசாரா நாட்களில் லட்சுமி பூஜை நாட்களில்
மும்பை மார்க்கெட்டில் நெல் கதிரை
பூ மாலைக்கு நடுவில் வைத்து கோர்த்திருப்பார்கள்.
அதை நினைவூட்டி அது தான் நெல் என்று
புரியவைத்தேன். என்னிடமும் இதுதான் நெல் என்று
காட்டுவதற்கு நெல் இல்லை.
இனி ஊருக்குப்போனால் ஒரு குட்டிச்சாக்கு
நிறைய நெல் எடுத்துக் கொண்டு வர வேண்டும்… !
இந்த அல்லாடலில் இன்னொரு விஷயமும்
தெரியவந்த து. என் மருமகளுக்கும் நெல் தெரியாது..
என் மகனுக்கும் தான்!
இவர்கள் நாளை அரிசியைப் போட்டு
நெல் விளைவிக்கலாம் என்று
சொல்லிக்கொடுப்பதற்குள் ..
என் பேரனுக்காவது இதுதான் நெல் என்று காட்ட வேண்டும்..

இதை எழதும் போது அவமானமாக இருக்கிறது.
இந்த உண்மை ரொம்பவும் குரூரமானது.
இதில் I STAND WITH FARMERS என்று எழுதமுடியாமல்
தலைகுனிந்து நிற்கிறேன்.

Saturday, December 5, 2020

டிசம்பர் 06 அம்பேத்கர் நாள்

 இந்துவாக பிறந்த நான் இந்துவாக இறக்க மாட்டேன்”

1935 ல் ஒலித்த அம்பேத்கரின் குரல் காற்றில் கரைந்துவிடவில்லை.

அந்த மனிதருக்குள் அக்னிக்குஞ்சாக அணையாமல் இருந்த து.
அக்டோபர் 14, 1956 ஞாயிறு..
அன்று அசோகர் விஜயதசமி நாள்.
(அசோக சக்கரவர்த்தி பவுத்தம் தழுவிய நாள்)
நாக்பூரில் தான் அவரின் கனவு வரலாற்றி நிகழ்வானது.
உலக வரலாற்றில் ஒரே நாளில்
ஓரிட த்தில் கூடி 3 இலட்சத்திற்கும் அதிகமானவர்கள்
முதல் முறையாக மதம் மாறினார்கள்.



நாக்பூர்.. பவுத்தம் வளர்த்த
பூமி. இந்திய தொல்குடி மக்களாகிய நாகர்களின் மண்.
அங்கிருந்து தான் அம்பேத்கர் தன் வாழ்வில்
தன் கனவை நிறைவேற்றினார்.
எழைகளுக்கு ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்கு
மதம் தேவைப்படுகிறது. கடவுள் தேவைப்படுகிறார்”
என்பதை ஏற்றுக்கொண்ட சமூக விஞ் ஞானி.
அம்பேத்கர். கடவுளின் தேவை உளவியல் ரீதியானது.
இதை ஏற்றுக்கொள்வதில் அவர் அறிவு
அவருக்கு தடையாக இல்லை.
(For the poor, religion is a necessity. Religion is necessary
for people in distress. The poor man lives on hope. 'Hope!'- )
எப்போதும் தன்னை முன்னிலை படுத்தியே அவர்
பேசவில்லை. முடிவுகள் எடுக்கவில்லை.
ஒட்டுமொத்த சமூகத்தின் விடுதலையை அவர்
முன்னிலைப்படுத்தினார். அதற்காக அவர் எவருடனும்
சமரசம் செய்து கொள்ள முடியாமல் தவித்தார்.
பல தருணங்களில் அவன் தனிமரமாகவே நின்றார்.
அக்டோபர் 14, 1956.. அந்த நாள்..
அவரைப் பொறுத்தவரை.. எப்படி இருதிருக்கும்?
நினைத்துப் பார்க்கவே முடியவில்லை.

ரங்கூனிலிருந்து வந்திருந்த பவுத்த துறவி
நமிட் பிக்கு சந்திரோமொனி
வழி நட த்த அம்பேத்கர் உறுதிமொழி ஏற்ற நிகழ்வு..
“I will not practice untouchability and will regard all human beings as equal”
கூட்டம் ஒரு கணம் சலனமின்றி ஸ்தம்பித்து நிற்கிறது,
அதே உறுதிமொழியை மராட்டி மொழியில்
அம்பேத்கர் சொல்ல சொல்ல அங்கே கூடியிருந்தவர்கள்
உறுதிமொழி ஏற்கிறார்கள்…
வரலாறு மவுனமாகி தன்னை
ஒரு சாட்சியமாக நிறுத்திக்கொள்கிறது..
.. நாக்பூரில் அந்த தீக்ஷாபூமிக்கு போயிருக்கிறேன்.
அந்த பெரிய மைதானம்.. அம்பேத்கர் .. பேசிய அந்த இடம்..
அந்தக்கூட்டம்.. அந்த மக்கள்… அவர்களின் நம்பிக்கை..
என்னை மெல்ல அசைத்துப்போட்ட து.
வாழ்வில் மிகப்பெரிய ஒரு முடிவு
எடுத்திருக்கிறார்.
அவர் பின்னால் அவரை நம்பிய மக்கள் கூட்டம்..
அவர் மன நிலை எப்படி இருந்திருக்கும்..?
அந்த மன எழுச்சியின் அலைகள் எனக்குள் ..
சற்றொப்ப 45 நிமிடங்களுக்கும் அதிகமாக அந்த நினைவு
மண்டபத்தில் உட்கார்ந்திருந்தேன்..
அந்தக் குரல் என் காதுகளில் ஒலித்த து.
அந்த மக்களின் முகங்கள் பேரலையாக எழுந்து வந்தன.
அழ வேண்டும் போலிருந்தது. அழவில்லை.
அழுதுவிட்டால் இந்த மனசின் கனம் இறங்கிவிடுமோ..
வேண்டாம். இந்தப் பூமி சுமந்த
கனம் எனக்குள்ளும் அப்படியே இருக்கட்டும்.




நாக்பூரில் அம்பேத்கர் தங்கியிருந்த
ஹோட்டல் சியாம்
(Hotel Shyam in Sitabuldi area of the city has historic importance as Dr Ambedkar had stayed here for four days, from October 11 to 16 in 1956,)
அந்த அறையில் அதன் பின் வேறு யாருமே
தங்குவதற்கு அந்த ஹோட்டல் உரிமையாளர்
அனுமதிக்கவில்லை. அந்த அறை அந்த மனிதரின்
தூக்கமில்லாத அந்த இரவுகளை
அப்படியே சுமந்து கொண்டிருக்கிறது.
அந்த ஹோட்டலை அரசுடமையாக்க
அம்பேத்கரியவாதிகள் எடுக்கும் முயற்சி
கைகூடவில்லை. ஹோட்டல் உரிமையாளர்கள்

மாறிய பின் என்ன நிலவரம் என்பது தெரியவில்லை.
CERI கருத்தரங்கிற்காக நாக்பூர் போயிருந்தப்போது தான்
இந்த அனுபவம் கிட்டியது. கருத்தரங்கில்
காலை முதல் அமர்வில் கொஞ்சம் வாங்கிக்கட்டிக்கொண்டேன்.
பவுத்தம் தழுவிய பின் மக்களின் வாழ்க்கையில்
என்ன மாறுதல் ? என்ற கேள்வியை முன்வைத்தேன்.
எனக்குப் பின் பேசியவர்..
(என்னை வாங்கு வாங்கு என்று வாங்கிவிட்டார்)
"புதியமாதவி..உங்களுக்குத் தெரியுமா..
என்ன நடந் த து என்று…
எம் அம்மாவிடம் கேளுங்கள்.
என்பாட்டியிடம் கேளுங்கள்.. என்ன நடந்த து என்று
அவர்கள் சொல்வார்கள் "என்றார்.
திருமணம் முடிந்தப் பின் அன்றிரவு மணப்பெண்ணை
அந்த ஊரிலிருக்கும் பண்ணையார் வீட்டுக்கு
அனுப்ப வேண்டும். அவன் அனுபவித்தப் பிறகுதான்
அந்தப்பெண் அவள் கணவனுக்கு உரியவள்.
பவுத்தம் தழுவிய பிறகு..
“போடா எங்க பொண்ண அனுப்பி வைக்க முடியாது “
என்று சொல்லும் சுயமரியாதையை
பவுத்தம் எங்களுக்கு கொடுத்திருக்கிறது
என்று முழங்கினார்.

நாக்பூரில் பலரைச் சந்தித்தேன். தோழி வின்னிமேஷ்ரம்
அவர் ஆரம்பித்திருக்கும் பவுத்த பள்ளிக்கூடம்
இதெல்லாம் என்னை மிகவும் கவர்ந்தன.
என் முதல் நாவல் பச்சைக்குதிரையில்
வின்னிமேஷ்ரமும் அவள் பவுத்தப்பள்ளியும்
தானே வந்து தன்னை எழுதிக்கொண்டன.
பவுத்தம் தழுவி 2 மாதங்களுக்குள்
அம்பேத்கர் மறைந்துவிட்டார்.
டிசம்பர் 1954 ல் ரங்கூனில் நிகழ்ந்த பவுத்த மா நாட்டில்
அவர் கலந்து கொண்ட தற்குப் பின் இந்த
மதமாற்ற முடிவை நோக்கி வேகமாக
பயணிக்கிறார். காலம் அவருக்கு அதற்கு மேல்
அவகாசம் கொடுக்கவில்லை.
அவர் இன்னும் சில ஆண்டுகள் உயிருடன் இருந்திருந்தால்
ராமச்சந்திர குஹா சொல்வது போல
அவருடைய பவுத்தம்.. அவர் கண்ட புத்தர்..
இன்னும் தெளிவாகி இருக்கலாம்.


டிசம்பர் 06 அவர் தன் மக்களிடமிருந்து விடை பெற்ற நாள்..

மாமனிதரைப் போற்றுவோம்.

#December6_Ambedkar